Raadslid Jan Hammink hekelt bestuurscultuur Almelo

PvdA-raadslid Jan Hammink is gisteren, 25 maart, uit de fractie van de PvdA gestapt. Aanleiding was niet alleen het conflict met zijn partij over een betaling als ‘vereffenaar’ van het Wendelgoor-complex, maar meer nog de in de Almelose politiek heersende bestuurscultuur.

Jan-Hammink

Deze bestuurscultuur trof Hammink behalve in zijn eigen partij, ook in het college aan. Volgens Hammink worden de belangen van de burger hierdoor al decennialang niet gediend. De PvdA-er levert zijn raadszetel dan ook niet in, maar zal onafhankelijk als ‘Lijst Jan Hammink’ verder gaan. De onrust binnen de Partij van de Arbeid Almelo gaat veel verder dan uitsluitend de affaire ‘Wendelgoor’. Het is een teken aan de wand dat Jan Hammink bij de vorige verkiezingen door zijn partij op een onverkiesbare plaats was gezet, maar dan had diezelfde partij niet met de waard gerekend. Hammink kan namelijk rekenen op een enorme achterban en juist door deze achterban lukte het hem om met voorkeursstemmen alsnog in de raad te komen. Het enfant terrible van de rooie sjalen-brigade zat er toch maar mooi en dat betekende in feite een afgang voor de knarsetandende partijtop met Farizeeërs als de godzijdank onlangs opgerotte B. Kozijn en partijgriezel Jaap Stapel. Nu Hammink vertrekt zal de PvdA Almelo een aardige veer moeten laten bij de volgende verkiezingen. Het zal ze nog opbreken want splijtzwam Hammink heeft een zeer trouwe achterban. Dat wordt minimaal een wethouder inleveren, maar liever nog: op naar de oppositiebanken. Enfin, lees hieronder de verklaring die Hammink afgelopen avond in de raadszaal heeft afgelegd:

Voorzitter,

Tot mijn grote spijt moet ik u mededelen dat ik niet langer deel wil uitmaken van de fractie van de PvdA in deze raad. Dit is geen impulsief besluit. Er zijn meer redenen die zich in de loop der jaren ontwikkeld hebben. Het heeft met name te maken met een bestuurscultuur van deze gemeente, die al decennia lang heerst en ook door mijn PvdA-fractie steeds maar niet doorbroken wordt. 

Er waren vele momenten waarop ik de juiste aansluiting trachtte te vinden bij kwesties die spelen in de stad. Regelmatig heb ik hierbij moeten ervaren dat ik geen steun kreeg van mijn fractie. Mede hierdoor kregen deze kwesties veelal niet de aandacht waar ze volgens de burgers, die wij vertegenwoordigen, recht op hadden. Ik noem voorbeelden als de affaire Nieuwstraat, de Poortaffaire, de besluitvorming met betrekking tot de wil om per se een nieuw stadhuis te bouwen. Actueel is de situatie rondom de afhandeling van Het Wendelgoor. Afgezet tegen de voltallige raad heb ik vanuit mijn eigen fractie onevenredig veel kritiek ervaren. Wat hierbij speciaal steekt, is dat de kritiek geuit werd zonder dat eerst bij mij geïnformeerd werd naar de feiten in deze zaak. 

Er heerst al decennialang een bestuurscultuur waarbij fracties, die samen het college vormen, consequent in een kleine kring elkaar afdekken in besluitvorming. Ik constateer een gesloten besluitcultuur die zich afspeelt in de kringen rond collegeleden en hun fractieleiders. Door deze cultuur, die wel gekenschetst wordt als bestuurlijk autisme, leiden ideeën van anderen, die soms gebaseerd zijn op buitengewoon goede argumenten, niet tot bijstelling van de besluitvorming. 

Normaal is het zo, dat als men tussentijds afscheid neemt van een fractie, men de vrijkomende raadszetel ter beschikking stelt aan de partij. Dat vind ik gewoonlijk ook  vanzelfsprekend. Mijn positie is echter afwijkend. Ik ben in de raad gekozen door voorkeursstemmen terwijl ik op een onverkiesbare plaats stond op de kieslijst van de PvdA. Veelal hebben kiezers, die normaal niet op de PvdA stemmen, bij de laatste verkiezingen bewust voor mij gekozen en mij daarmee juridisch voldoende positie gegeven voor een complete raadszetel. Ik kan en wil deze kiezers niet in de steek laten. Ik zal dus mijn zetel behouden en als onafhankelijk raadslid mijn werk continueren. Ik wil een oprechte volksvertegenwoordiger zijn.
Wil ik daarbij alleen opereren in deze raad? Beslist niet. Ik wil mij de resterende tijd in deze raadsperiode goed oriënteren op samenwerking met anderen in deze raad. Ik heb de afgelopen weken hiertoe de nodige gesprekken gevoerd met mensen zowel binnen als buiten de coalitie. 

Het gaat mij vooral om besluitvorming in het belang van de stad. Dat kan met het huidige college, maar ik wil dit objectief kritisch bezien. Ik wil echt vrijheid om mijn eigen mening goed te kunnen verwoorden in overleg met anderen. Ik wil niet meer opereren vanuit een strak gecontroleerd regiem. Niet meer een enorme druk voelen als ik eens fundamenteel afwijk van een standpunt van een fractie die deel uitmaakt van de coalitie. 

Met wie ik ga samenwerken de komende periode hangt af van meningsvormingen die overeenstemmen. Die weg zoek ik: bij alle partijen. De inbreng van argumenten is voor mij doorslaggevend. Niet de grootte van de fractie. 

Vooralsnog begin ik als Lijst Jan Hammink.

Dank u wel