De buurjongs Gait (links) en Dieks.
“Hej Gait, hej ’t al eheurd? Ai Tubantia mait geleufn muj de inbrekkers teegnswoardig met koffie en gebak ontvangn. De leu dee ze veurige wekke op ‘n Goossenmoat um zeep hebt ehölpen bint volgens dee kraante namelijk op de verkeerde tied op de verkeerde plek ewes. Ze wann’n ja in hun eigen hoes, mar ja… de tieden bint veraanderd. Vrogger, in de joaren tachtig, brachen wie vrachtwaagns vol met spuln noar ‘t arme Pooln. Ma teegnswoardig is dat neet meer neudig. Die leu komt de spuln noe zelf bie oons ophaaln, zolang ie mar neet in hoes bint. Ze vindt hun weg wa. Tja, en ai d’r dan toch bint loop ie per oongeluk in ‘n mes of vang ie een poar kogels op.”
“Joa Dieks, ik weete d’r alns vanof. Veur twee wekke geleen hebt ze bie mie ok allns vot ehaald. D’r steet gin köpke meer in de kaste. ‘t Is ja net of ie in ‘n leug hoes komt. En wat dach ie wat d’r op de deure zat? Een breefke met doarop: ‘Volgende keer graag Kirschgebak in plaats van dat oetgedreugde appelgebak’. Tjoa…, ze wödt ja steeds brutaler, dee leu.”